Gedicht




Gevangen in Stilte




Vrouwen, gevangen in stilte, zo zacht en zo sterk,


vertel me over je leven, waar je voor het eerst je pad verliet.


Vertel me je verhaal, over hoe je de strijd aanbond met je leven;


vertel me over al je lasten, al je verdriet.


Ik zie hoe je geworstel hebt zonder een klacht te uiten.


Ik voel het huilen van je ziel – en toch blijf je zwijgen.


Over je verliezen, je verdriet, je angsten, al weet je


dat ze groter worden naarmate de jaren verstrijken.


Totdat je innerlijke wijsheid zegt: nu is het genoeg!


En je wakker wordt met een tumor, een vurige bol,


gevoed door een uit de hand gelopen wijze van leven –


te lang te veel verzwijgen eist nu zijn tol.


Dat is het moment om wat geweest is opnieuw te bezien,


en een nieuwe strategie te volgen in je eigen belang.


Met liefde en geestdrift kun je genezen!


Laat het vasthouden los – dat doe je al zo lang.


Koester jezelf en maak jezelf heel.


Leef je leven ten volle, verwezenlijk je doel en volhard.


Vrouwen, gevangen in stilte, zo zacht en zo sterk,


vindt de moed tot genezing en zing het lied van je hart.

Grace Gawler


Voor alle vrouwen