Levenskunst





‘De maatschappij en cultuur, waarin we vandaag de dag leven eist van ons dat we ons op een baan en materiële geborgenheid richten.
Daar wordt druk op uitgeoefend.
Met andere woorden: geld verdienen gaat voor; hoe we ons dagelijks leven met al zijn gecompliceerdheid moeten leiden, komt pas op de tweede plaats.



E 17,95
Levenslessen



Onze moderne samenleving is geheel op begerigheid, jaloezie en macht gebaseerd.
De meeste mensen zijn zelfzuchtig. Daar zijn ze zich niet altijd van bewust: het is hun normale levensstijl.
Machtsbegeerte, en de agressiviteit en conflicten die hieruit voortvloeien, hebben we blijkbaar als iets normaals aanvaard.
Vanaf onze geboorte al worden we afgemeten naar een maatstaf van macht, rijkdom of positie. Dit wordt in onze maatschappij aangemoedigd.
Samenwerken is onmogelijk, omdat we zoveel belang hechten aan prestatie en succes. We zijn voortdurend bezig met onze loopbaan, onze eigen pleziertjes, onze eigen belangrijkheid. De studie van de diepere zin van het leven vergeten we daarbij. Het aanleren van echte levenskunst wordt blijkbaar niet nodig geacht.
Mensen moeten niet worden opgeleid om zakenman, jurist of politicus te worden. Wat belangrijk is, is de totale ontwikkeling van de mens, en niet alleen het vergaren van kennis.
Een goede waarnemer kan zien dat de mens maar zelden besef heeft van zijn eigen innerlijke verwarring en chaos.
Heel het leven dat we, zowel thuis als daarbuiten leiden, maakt ons geestelijk almaar beperkter, begrensder en onvollediger.
We hebben zelf een maatschappij geschapen, die al onze tijd, al onze energie en ons hele leven opeist.
Zo blijven we in het smalle spoor van de tredmolen, zo wordt het leven werktuigelijk, bijna zinloos.


Het is een taak voor de komende tijd om de maatschappijstructuur te ontdoen van dat totaal geconcentreerd zijn op de zorg voor het levensonderhoud.
Het wordt tijd, dat we gaan inzien dat kennis niet leidt tot intelligentie.
Scholen en universiteiten helpen mensen maar heel zelden bij het leiden van een evenwichtig dagelijks leven.
Hoe goed je opleiding ook is, hij dwingt je geest in een vaste baan, in een leven met oogkleppen.
Om levenskunst te leren, moet je tijd investeren.
We hebben wel tijd voor een kletspraatje, voor sport, voor vakantie, maar dat betekent nog niet dat je leeft.
Levenskunst is in relatie staan tot alles, met de natuur, de vogels, de blauwe hemel.
Alle bestaan is tot iets in relatie staan. Zonder dat is geen leven mogelijk.
De relatie tot een ander mens is een van de allerbelangrijkste dingen in het leven.
Als mensen hiervoor begrip zouden krijgen, dan zouden ze onder elkaar ook het juiste soort van relatie tot stand brengen.
Dit kan alleen ontstaan, als je oprecht geïnteresseerd bent in de aard, wezen en structuur van mensen.
Daarom is het zo vreselijk belangrijk tijd beschikbaar te hebben voor het scheppen van juiste menselijke relaties.
Daarom is levenskunst niet iets wat je aan een universiteit kunt leren.
Over levenskunst leer je in het dagelijks leven.


E 14,50
Tien levenslessen voor deze tijd



Een volledig mens voelt zich verantwoordelijk voor heel de mensheid, niet alleen voor zichzelf als individu.
De kunst van die verantwoordelijkheid moeten we leren.
Ons dagelijks leven hoort een stroom van totale verantwoordelijkheid te zijn.
Je totaal verantwoordelijk voelen is universele liefde.
Zonder die liefde is een verandering van onze maatschappij onmogelijk.
Het is de taak van de opvoeders van de mensheid om ons levensstramien fundamenteel te wijzigen.
Bezieling, inspiratie en diepgaande betrokkenheid moeten hun gereedschap zijn.
Het maakt hun taak tot de hoogste roeping, hoger dan die van staatslieden, machtiger dan die van de machtigen der aarde.’