Back to Back Issues Page
Nieuwsbrief Kankervoorbij
January 09, 2014



Lieve lezers,


De eerste Nieuwsbrief Kankervoorbij van 2014 is weer een speciale nieuwsbrief, met het ervaringsverhaal van Josien Swart.
Ik ken Josien al een aantal jaren via deze nieuwsbrief en bij een lezing in het oosten van het land hebben we elkaar eens ontmoet. De trouwe lezers van deze nieuwsbrief zullen haar misschien nog kennen van een oproep die ze een paar jaar geleden deed.


Josien kreeg borstkanker in 2001, vorig jaar werd er darmkanker bij haar geconstateerd. Dit is haar verhaal:


"In 2010 deed ik een oproep in deze nieuwsbrief i.v.m. mijn scriptie voor de opleiding voor psychodynamisch therapeut . Ik zocht mensen die een relatie zagen tussen hun levensgeschiedenis en de diagnose kanker. Die gegevens gebruikte ik voor mijn scriptie met de titel: Het verhaal achter de kwaal. Hieronder volgt mijn verhaal achter de kwaal en vooral het proces dat het opleverde.


Mijn verhaal achter de “kwaal”.
Tijdens een darmonderzoek op 23 april van vorig jaar, werd duidelijk zichtbaar dat er een tumor in mijn dikke darm zat. Ik kon meekijken op een scherm en zag onmiddellijk dat dit niet klopte. Toen ik vroeg: “ Is dit een tumor”, werd er geantwoord: “Dat lijkt er wel op”.
Op dat moment heb ik een beslissing genomen. Ik heb onmiddellijk geaccepteerd dat dit het gegeven was, maar besloot ook direct: “Oké, als dit zo is, dan gaan we het helemaal doen zoals IK het wil”.
Deze beslissing en het gevoel dat daarmee gepaard ging, bracht voor mij een grote verandering.



In 2001 werd bij mij borstkanker geconstateerd. Die diagnose overdonderde me aan de ene kant, aan de andere kant wist ik dat dit niet zomaar domme pech was, maar paste in mijn leven. Het was de start van een zoektocht, beginnend met het lezen van het boek: Gevangen in stilte van Ian Gawler. Dit bracht zoveel herkenning.


Ik vertrouwde op mijn behandelaar en na een borstsparende operatie met okseltoilet, volgde een amputatie aangezien de snijvlakken niet schoon waren. De lymfeklieren gelukkig wel, dus daar bleef het bij.
Ondertussen was de diagnose ook onmiddellijk een rustpunt geworden, immers ik hoefde even niet meer te werken. Daarbij kwam dat ik zoveel liefdevolle aandacht kreeg, zoveel warme reacties in welke vorm ook. Het draaide allemaal om mij! Het maakte dat ik vleugels kreeg.
Het gevoel van voor de diagnose was er één van zitten in een trein, mee moeten in alle hectiek en niet meer weten hoe dit alles te stoppen. Thuis de zorg voor drie kinderen in de puberleeftijd, maar natuurlijk ook al die jaren ervoor. En steeds in combinatie met werk dat ontzettend veel energie vroeg: werken met gedragsgestoorde jongeren. Ik had het gevoel dat ik de grip op mijn leven kwijt was en dat ik zelf ondergeschikt was.
Dit alles stopte nu “zomaar” en dit verschil had voor mijn gevoel duidelijk met elkaar te maken.
Dit hele ziekte proces intrigeerde me en leidde uiteindelijk naar het volgen van een holistische therapieopleiding. (www.psychodynamica.nl) Dit waren vier zeer inspirerende jaren.


In die periode werd ook een heel dierbare collega ziek: darmkanker met uitzaaiingen in de lever. Zijn ziekteproces was heel confronterend en maakte dat ik mezelf opnieuw ondergeschikt maakte door heel erg met hem mee te leven.


Al een paar jaar loop ik met een droom: Ik wil heel graag een plek creëren voor mensen met kanker. Een plek in het groen, waar positieve ondersteunende activiteiten plaatsvinden zoals: yoga, mediteren, wandelen, schilderen, zang en muziek, voorlichting over voeding en de holistische denkwijze en natuurlijk de mogelijkheid van inzicht gevende /therapeutische gesprekken.
Mijn eindscriptie op de opleiding had als onderwerp: “Het verhaal achter de kwaal” en ging over kanker en de processen die daartoe kunnen leiden. En natuurlijk de therapeutische mogelijkheden. Alle boeken die ik ervoor nodig had schafte ik aan, evenals dvd’s en meditatie cd’s. Dit met de bedoeling ze ooit te gebruiken, individueel of in groepjes met mensen die geconfronteerd werden met kanker. Allemaal voor anderen, om te helpen……


Terug naar april van dit jaar.
Er werd me snel het één en ander duidelijk: alles wat ik onderzocht had, had ik vooral met mijn verstand gedaan. En alles wat ik met en voor anderen wilde doen, moest ik nu eerst voor mezelf organiseren. Het gaat nu helemaal om MIJ en ik moest het ondergaan, voelen.
Dit heb ik ook op mijn werk laten weten: Ik ben voorlopig weg. Ik ga mijn aandacht alleen op mezelf richten: het gaat nu om MIJ. IK ben het belangrijkste.
Daarbij heb ik iedereen laten weten hoe ik kijk naar ziek-zijn, waar ik wel en niet in geloof.


Ik wist onmiddellijk dat ik nooit chemotherapie zou gaan doen en geen bestraling…… Opereren…. oké, maar ook daaraan twijfelde ik op een gegeven moment. Ik heb de datum die gepland moest worden uitgesteld om eerst mijn eigen ding te doen o.a. contact maken met de tumor en zijn boodschap achterhalen, afspraken maken.


Uiteindelijk ben ik half juni geopereerd en is er een flink stuk darm weggehaald, evenals 14 lymfeklieren. Alle klieren waren schoon echter de tumor was groot en ingegroeid in een lymfevat. Dit zou volgens de arts preventieve chemo rechtvaardigen. Maar dit wees ik af.


Mijn hele voorgeschiedenis had wel het voordeel dat ik ook wist wat ik wėl wilde en dat ik mensen kende die ook zo denken en hulp konden bieden.
Als eerste wilde ik homeopathie gebruiken. Ik kwam terecht bij Ewald Stöteler die werkt met de Protocollen van Banerji. Dit is een zeer succesvolle richting in de homeopathie op het gebied van kanker.
Daarbij wilde ik graag naar Mia Reimerink. Zij is Simontontherapeute. Ik had haar destijds geïnterviewd voor mijn scriptie, omdat ik daarin ook aandacht besteedde aan Simontontherapie.
Toen ik haar telefonisch niet direct te pakken kreeg, zag ik op internet dat er twee keer per jaar Simontonweken worden georganiseerd. En ja hoor…..er was er eentje over een week of drie.
Deze week hebben Klaas, mijn man, en ik samen gevolgd. Het was een hele mooie, intensieve week. Geweldig om samen met je partner te doen. Het gaat vijf dagen lang over jou en kanker in een klein groepje met hele fijne begeleiding.



Aan het eind van de week heb ik besloten om na de zomer in Enschede een lezing te organiseren over Simontontherapie, zodat deze manier van omgaan met kanker meer bekendheid zal krijgen.
Verder was ik al bezig met een hele nieuwe therapievorm: Touch of Matrix. Ook daar heb ik gebruik van gemaakt. Daarnaast bood een vriendin me direct aan me intensief in te plannen voor voetzoolreflex behandelingen.
En verder hebben meerdere mensen met me gewerkt. Dat is het voordeel van een netwerk van therapeuten met een holistische visie.


Vlak voordat ik wist dat ik kanker had, had ik “toevallig” weer contact gezocht met een shiatsu therapeute waar ik een vriendschappelijk contact mee had. Ze bleek zelf sinds een half jaar de diagnose borstkanker te hebben en had besloten om geen reguliere behandeling te ondergaan. We stimuleerden elkaar in het onderzoek naar gezond voedsel. Ook dat was een zeer belangrijk onderdeel van het proces naar gezondheid. Hierin ontdekte ik zoveel sites en boeken die steun boden en kwam ik uit op een ander voedingspatroon. Ook zocht ik contact met een orthomoleculair diëtiste.
Vorige zomer had ik een sapvastenweek gedaan en was daarna over gegaan op de manier van eten volgens “Een leven lang fit”.
Dat betekent o.a. dat je ’s ochtends alleen fruit eet, heel veel fruit. Dit bleek niet zo’n goed idee. Kankercellen leven van suiker en fruit bevat veel suikers. Ook koolhydraten in de vorm van brood en pasta zorgen voor veel suiker. Hier stopte ik mee en ben over gegaan op o.a. superfoods: chiazaad, hennepzaad, gojibessen, etc.





Verder heel veel groente en goede vetten: kokosolie, lijnzaadolie en noten. Geen melkproducten en af en toe wit vlees of vis.
Via dezelfde vriendin kwam ik in contact met een bioloog: Gabriel Devriendt. Deze man heeft ruim 20 jaar onderzoek gedaan naar kanker binnen de farmaceutische industrie. Hij is uit die wereld gestapt en werkt alleen nog met natuurlijke preparaten . Hij geeft seminars voor orthomoleculair therapeuten en artsen. Daarnaast is hij ook gevraagd voor een denktank over demedicalisering.
Zijn uitgangspunt is dat de detoxsystemen in ons lichaam overvraagd worden, waardoor er celbeschadigingen ontstaan. Het DNA kan dan worden beschadigd wat tot verschillende ziektes kan leiden, ook kanker. Ons lichaam kan alle vervuiling niet meer aan. Vervuiling door: voeding, cosmetische producten, medicijnen, stress, chemicaliën in de omgeving. Het is schrikbarend.
Ik heb twee keer een seminar van hem gevolgd en heb ook een consult gehad in België waar hij woont. Ik gebruik nu dus zijn natuurlijke producten.


Ik zorg goed voor mezelf. Zorg ook voor veel beweging in de frisse lucht. Drink water met een hoge concentratie chlorofyl en neem baden met natriumbicarbonaat.
Toen ik voor de nacontrole bij de chirurg kwam vond ik toch dat ik moest vertellen dat ik er niet in geloofde dat ik na een operatie echt genezen zou zijn. Ik zei hem dat je in mijn beleving wel de tumor weg kunt halen, maar niet het mechanisme dat hem heeft doen ontstaan. Dat ik daar zelf aan moet werken. En dat ik dat ook doe. Hij reageerde niet eens.


Bij mijn eigen huisarts kon ik wel mijn verhaal kwijt. Hij had ook belangstelling voor de Simontonlezing en ik mocht de aankondiging in zijn groepspraktijk hangen. Ook een vriendin die huisarts is toonde belangstelling, evenals oncologisch verpleegkundigen die ik benaderde tijdens mijn afspraken.
Het organiseren van de Simontonlezing in oktober gaf me heel veel energie. Ik kreeg van tevoren een heel mooi stuk in onze regionale krant, waardoor er een mooie groep mensen op af kwam.
Dit vroeg om een vervolg.
In februari wordt de Simontonlezing herhaald en in maart komt Ard Pisa van het boek: 'Wat Angelina niet wist over kanker' een lezing geven.
Ik wilde nl. heel graag ook een avond over voeding organiseren en heb hem benaderd.







Mijn doel is nu mensen laten weten dat er zoveel meer mogelijk is naast reguliere kankerbehandeling. Ik wil ze inspireren.


“Deze beslissing en het gevoel dat daarmee gepaard ging, bracht voor mij een grote verandering.”
Deze zin, in het begin van mijn verhaal geschreven, roept misschien vragen op. Wat was dan die verandering. Van mijn vorige keer had ik geleerd dat er iets moest veranderen in mijn leven, dat was de boodschap van de tumor in mijn borst destijds. Gedurende mijn opleidingstijd had ik gewerkt aan “in mijn kracht gaan staan; laten zien wie ik ben en wat ik kan”. Dat proces verliep zo moeizaam.
En nu, in een minuut tijd, op het moment van het zien van de tumor, ben ik in mijn kracht gaan staan.
En op allerlei manieren krijg ik de kans om dat verder te oefenen en te laten zien. En ik word er zo blij van. Zelfs het thema van de voorstelling van mijn a capella koor is: kleur bekennen.
Dit is waar het om ging: vertrouwen in mezelf. Ik ben een mooi mens, heb hier wat te brengen en wil dat laten weten.
Ik kijk dan ook met een heel goed gevoel terug op het afgelopen jaar en ga met veel vertrouwen het nieuwe jaar in. Ik vertrouw op het leven en het feit dat alles wat komt goed is en voor mij bedoeld.Ik heb nu een eigen website, www.binnenstebuiten-bewust.nl en wil op die manier o.a. mensen bereiken die hulp zoeken bij hun processen als gevolg van het krijgen van de diagnose kanker.
In die zin is het proces rond kanker voor mij richting gevend. Het heeft me weer terug gebracht naar wat mijn wezenlijke proces is.
Door lezingen te organiseren, een praktijk te starten, een website op te zetten allemaal met de holistische denkwijze rond ziekte als onderwerp, beken ik kleur, laat ik zien wie ik ben, ga ik ergens voor staan. Ik ben natuurlijk nog niet klaar.
Kortgeleden heb ik een familieopstelling gehad en ben nu bezig met zangtherapie.
Maar ik merk dat ik zo blij ben. Blij met wat er allemaal gebeurt en met de mensen om me heen en vooral met mezelf.
Dat is waar dit proces me naartoe heeft geleid. Ik ben dankbaar."


Dankjewel, Josien, voor het delen van je bijzondere verhaal. En heel veel inspiratie en gezondheid voor de toekomst gewenst!


Dit zijn de lezingen die Josien organiseert:



Lezing: Kanker en Simontontherapie
Datum: 11 februari 2014, 19.30 uur
Plaats: Enschede
Kosten: € 7,50 pp
Aanmelden en/of informatie via info@binnenstebuiten-bewust.nl (aanmelden verplicht)


Lezing: Wat Angelina niet wist over kanker, door Ard Pisa
Datum: 4 maart 2014, 19.30 uur
Plaats: Enschede
Kosten € 7,50 pp
Aanmelden en/of informatie via info@binnenstebuiten-bewust.nl (aanmelden verplicht)


Er zijn nog tickets verkrijgbaar voor de informatieve lezingenmiddag over kanker (o.a. over de Banerji protocollen) in Hilversum-Eemnes op 9 februari a.s.:









"De woorden van het vorig jaar, behoren tot de taal van vorig jaar.
De woorden van een nieuw jaar wachten op een nieuwe stem.
Ergens mee eindigen, is ergens mee beginnen."



Mochten jullie iemand kennen, voor wie de informatie in deze nieuwsbrief belangrijk kan zijn, stuur 'm dan aub door.


Binnenkort weer een reguliere nieuwsbrief.


Hartelijke groet,


Foekje Meijer-Linstra


www.kankervoorbij.com
www.regenbogen-en-sterrenlicht.com


Nieuwsbrief Kankervoorbij
Januari 2014

Back to Back Issues Page