Kanker en chemo,...worden nooit geen vrienden,....

by Conny
(Nederland)

Mijn eigen verhaal staat hier al,...lees het net terug. Ik ben een jaar of drie verder en ga nog steeds vooruit! Maak lichamelijke terugval en vorderingen mee. Veel veranderingen, beschreef toen al de relatie,...dat ik sterker ben als hem,...tja, het heeft geen stand gehouden, ik wil niet altijd de sterkste zijn en hem ondersteunen bij MIJN lichamelijke ellende. Dus besloot ik, op oudjaarsdag nog wel, dat het tijd was om te gaan.

Verleden jaar werd mijn moeder geconfronteerd met dikke darmkanker met uitzaaingen in de lever,'ze'gaven haar nog een week. Dat was in juli, ze leeft nog maar vraag niet hoe,...volgepompt met chemo,...en een behandeling die 'levensverlengend' werkt, ze hadden er alleen niet bij verteld dat je je in die verlenging nou niet zo heel erg lekker voelt! Ze heeft zo vaak willen stoppen met de chemo maar dan 'vocht' ze niet voor haar leven,...zeiden ze,..ze wilde geen behandelingen meer, maar dan was de tumor 'net een stukje geslonken' en dan onderging ze de volgende behandeling maar weer.

Wat mij zo verbaast is dat in het afgelopen jaar, ondanks de chemo, er een knobbel in haar borst bij kwam,...en verleden week heeft ze te horen gekregen dat er uitzaaingen zijn,...maar waar? Dat weten ze niet. Hoofdpijn? Even door de scan, mischien zit het wel in haar hoofd,...nee, toch niets te vinden,...dan maar even door de botscan,...enne, doe er nog maar even een nog agressievere chemo achteraan,...er zitten nog wat plukjes haar,..die chemo'en we er gewoon nog even af!!
Raar, he,...zoveel chemo en het heeft haar niet geholpen, een jaar lang ziek en beroerd achter de rug, nu nog meer uitzaaingen en ze hebben gezegd dat ze nog een half jaar heeft.

Ik heb haar heel sterk zien wezen het afgelopen jaar maar na het laatste nieuws was ze geknakt en wist ik dat ze het ging opgeven,...
Ze bleef zo hopen dat het allemnaal goed kwam, ze 'vocht' toch,...ze liet zich toch behandelen met chemo? Dat was toch 'vechten' voor je leven?
De vriendschap bleef uit,...zij en chemo werden geen match, een jaar lang geprobeerd om vrienden te worden met dat infuus,...om de paar weken op dinsdag weer aan dat infuus, de beruchte dinsdag,..chemo-dag,...kanker-dag,...de ene behandeling was die vrouw of die man er nog, de volgende behandeling niet meer,...waren ook al geen vrienden geworden met de chemo.
Beiden voeren strijd, kanker en chemo, het slagveld is ons lijf,... weet niet wat erger is, de kwaal of het middel.

Ik heb dus beide straks aan kanker verloren, Pa en Ma, best wel eng, ik ben de oudste, ik ben straks aan de beurt,...nou ja,straks,..nog maar even niet! Maar, toch wel eng, heb zelf al baarmoederhalskanker gehad toen ik vrij jong was, ik ben een risico-borstkanker, Ma heeft niet alleen dit gehad het afgelopen jaar, ze heeft een hersentumor gehad, longkanker, borstkanker, tumor in haar buik,...en tot nu toe alles overleefd, Pa overleed aan maagkanker,...

Mijn verhaal gaat over medicijnvergiftiging en hoe ziek ik daarvan ben geweest,...maar dat betekent ook dat het veel schade heeft aangericht waardoor ik nu een nog groter risico heb op dat soort kwaadaardige celletjes,...
Positief denken, echt, blijf positief denken,...gezond eten, beweging en je boerenverstand gebruiken en je vooral niet gek laten maken maar alleen maar blij,...geniet van het leven, van de kleine dingen, van mooi weer en lekker naar het strand of storm en dan evengoed lekker uitwaaien op datzelfde strand,...wees aardig voor elkaar, we zijn allemaal mensen met onze gebreken, vreugde en verdriet, koester elkaar!

Het is niet altijd even makkelijk, ik heb mijn aanvallen van 'zelfmedelijden' vooral aan toegeven, lekker janken en ook vooral toegeven aan de drang om niet 1 maar 2 Magnum's naar binnen te werken! Heerlijk!

Dikke kussen voor jullie allemaal,
Conny