Kanker en metafysica

by Mariëlle van Bentum
(Netherlands)

Twee jaar geleden constateerde ik een knobbel in mijn rechterborst. Als studente van de metafysica volgens Christian Science ben ik gaan werken voor mijn genezing. Ik deed dat samen met een practioner. Dat is iemand die zich volledig heeft toegelegd op het genezingswerk volgens deze metafysische methode. Ik had geen pijn, voelde mij niet ziek, zwak of misselijk en vergat de knobbel gedurende mijn dagelijkse bezigheden. Deze zat niet in de weg, belemmerde mij op geen enkele wijze en werd ook niet groter.
Bijna een jaar later kreeg ik een oproep voor de mammografie. Ik schrok en werd opeens met een mogelijke realiteit van borstkanker geconfronteerd. Nadat ik mijn gedachten weer tot rust had weten te brengen ben ik bij mijzelf te rade gegaan of ik aan de oproep gehoor wilde geven. Ik heb de beweegredenen voor wel en niet gaan naast elkaar gezet en kwam tot de conclusie, dat ik moest gaan. De reden was, dat ik zonder angst verder wilde leven en ik moest toegeven, dat deze oproep mij angst had ingeboezemd en dat deze angst de reden zou zijn om niet te gaan. Angst is nog nooit een goede raadgever geweest en als ik daarmee moest dealen, dan moest ik door het proces heengaan. Na de mammografie volgde verder onderzoek met als diagnose een kwaadaardige tumor. Ik vroeg mijzelf af of ik die tumor door mijn angstgedachte kwaadaardig had gemaakt, of dat dat door de collectieve gedachte aan deze ziekte was gebeurd, waarvoor ik mij niet voldoende had weten te beschermen. Er moest worden geopereerd en ik wist, dat weerstand tegen deze operatie het probleem alleen maar zou verergeren. Dat wilde ik niet. Ik was er verdrietig over, maar voelde ook duidelijk mijn kracht om leiding te blijven geven aan de oplossing voor dit probleem. Mijn borst moest worden geamputeerd om een goede basis voor reconstructie te hebben. Een ding was zeker, er zou een reconstructie komen; een schilder of kunstenaar maakt ook geen afbeelding van een vrouw met één borst! Het onderzoek van de schildwachtklier bleek gedeeltelijk wel en gedeeltelijk niet goed te zijn, waardoor ik bestraling kreeg voorgesteld. Ik ben fel tegen radioactieve en chemische oplossingen voor gezondheid, maar wilde ook hier geen energie verspillen aan weerstand en heb in mijn gedachten de radiostralen getransformeerd in liefdesstralen. Het hele proces van bestraling heb ik als mensonterend ervaren.
Ik heb respect voor alle hulpverleners die in de reguliere gezondheidszorg werken, die vanuit goede bedoelingen iedereen helpen voorzover de huidige middelen en methodes dit toelaten, maar vind ook dat de medische wetenschap tekort schiet als het om genezen gaat. Ik heb veel goede en interessante alternatieve methodes bestudeerd, maar voor mij blijft alleen de exacte metafysische wetenschap volgens Christian Science alles overtreffend. De toepassing hiervan vereist een bewustzijnsverandering, die ik voor mijzelf nog verder moet uitwerken en die ik ook in veel verhalen terug lees van mensen, die een gelijksoortige ervaring hebben moeten meemaken.
Na de bestraling kreeg ik door de oncoloog de statistieken ter voorkoming van verdere uitzaaiingen voorgelegd. Een prettige man, die open is naar andersdenkenden, waarvoor ik hem heel dankbaar ben. Ik heb niet voor chemo gekozen, maar uiteindelijk wel voor de hormoonkuur. Dit laatste doe ik voor de mensen die van mij houden en mij dat hebben gevraagd, omdat zij (nog) niet in staat zijn om op een metafysische werking te vertrouwen. Daar kan ik goed mee leven, want liefde is een krachtig middel voor genezing.
Nu zit ik in de fase van reconstructie. Ik heb mij nooit ziek, zwak of misselijk gevoeld, weinig of geen pijn gehad na de operaties, voel wel een enorme geestelijke groei.

Click here to post comments

Join in and write your own page! It's easy to do. How? Simply click here to return to UW verhaal.