Kom maar op!

by Sander
(Den Haag)


Het begon allemaal met steken in mijn bovenbeen. Eerst dacht ik dat het gewoon spierpijn was, maar de pijn werd steeds erger. Het duurde erg lang voordat de doktoren erachter kwamen wat er met mij aan de hand was. Na zo'n beetje alle scans te hebben doorlopen, was er een dokter die mij liet opnemen. Na alle onderzoeken kwamen ze tot de conclusie dat er een second opinie nodig was. Hier kwamen ze weer op terug, we moesten naar de familiekamer komen. We hebben kanker bij u geconstateerd, plotseling stort je wereld in! Het eerste wat je denkt is ik ga dood en dacht ook aan mijn vader die 2 weken daarvoor dezelfde diagnose kreeg. Ben al die tijd positief gebleven en heb van begin af aan gezegd dat ik zou genezen. Kreeg veel liefde van familie, vrienden en kennissen. Deze mensen zorgden er, ieder op hun eigen wijze voor dat ik sterk en positief bleef! De belangrijkste mensen in mijn leven en tevens mijn beste vrienden zijn mijn vader en moeder, die in deze moeilijke periode, altijd voor me klaar stonden! In deze periode begon ik met het schrijven van columns, die ik publiceerde op facebook. Kreeg daar leuke reacties op en het was een goede afleiding voor mij. Ik won de Metro Column wedstrijd en mijn column werd geplaatst in de Metro krant. Maakte mijn eigen website, waar ik de columns en foto's op plaatste. Probeerde zoveel mogelijk leuke dingen te ondernemen. Als je kanker hebt leer je je echte vrienden kennen. Sommige mensen kunnen er namelijk niet mee omgaan dat je ziek bent, zo ook mijn beste vriend. Er komen ook nieuwe mensen in je leven. Dan ben je genezen en denk je je oude leven weer op te pakken, maar zo werkt het helaas niet. Ik was 15 kg aangekomen energieniveau was erg laag en moest alles gaan verwerken. Mensen zeggen weleens goed dat je weer de ouwe bent. Dat word ik nooit meer, het is hard werken maar ik kan er wel alles aan doen om er wat van te maken! Ik ben begonnen met het schrijven van een boek, duurt nog wel even hoor.......als er vragen zijn laat het me weten, neem ook eens een kijkje op mijn website http://sandah79.webklik.nl/page/homepage en laat een berichtje achter in mijn gastenboek.

Hieronder de column waar ik de Metro Columnwedstrijd mee won:

Voel jij wat ik voel?

Iedereen kent wel iemand die het heeft of heeft gehad. K daar ga je toch dood van? Dan lig je toch de hele dag in je bed? Die mensen hebben toch geen sociaal leven meer? Als je dat hebt kan je toch niet meer de beest uithangen? Wat ik hier boven beschrijf kan absoluut de werkelijkheid zijn voor iemand die deze ziekte bij zich draagt. Iedereen ervaart deze ziekte weer op een ...andere manier. Je denkt altijd zoiets gebeurt niet bij mij, want dat gebeurt alleen bij een ander. Ik dacht dat dus ook altijd. Godzijdank heb ik een vorm van K die goed te behandelen is.

Het was een vreemde gewaarwording, lustte in een keer geen koffie meer. De chemokuur kan namelijk je smaak veranderen. Godzijdank val ik nog steeds op vrouwen en kan ik nog genieten van een lekker patatje oorlog. Ook mijn humor ben ik gelukkig niet kwijt geraakt, want zonder humor duren 16 weken erg lang. De medicijnen die ik slik (en dat zijn er veel) slaan goed aan, maar beïnvloeden wel mijn geest. Zo kan ik soms wat fel reageren of snel geïrriteerd raken.

Sommige mensen weten niet goed wat ze tegen me moeten zeggen, of vinden het eng om bij me langs te komen. Heb dan wel een kale kop, maar ik Ben Sander(s) en heb juist behoefte om met mensen te praten (het liefst leuke dames natuurlijk) Vind het alleen maar fijn als mensen op bezoek komen.

Er gebeuren ook ineens een hoop positieve dingen. Zo leer je in één keer je echte vrienden kennen en komen er weer nieuwe mensen in je leven. Je gaat heel anders tegen het leven aankijken, kleine dingen ga je meer waarderen. Zoals de glimlach van een kind, of de zon die je slaapkamer in schijnt.

Denk jij dat je nu weet wat ik voel? Je begrijpt nog niet half wat ik bedoel!

All For Love

Liefs

Sander

Click here to post comments

Join in and write your own page! It's easy to do. How? Simply click here to return to UW verhaal.